Tatry Polskie

Jaskinie według głębokości 25 m lub więcej deniwelacji nr Nazwa jaskini długość deniw. 1 Wielka Śnieżna 23619 824 2 Śnieżna Studnia 12200 759 3 Bańdzioch Kominiarski 9550 562 4 Mała w Mułowej 3760 555 5 Wysoka - Za Siedmiu Progami 11660 435 6 Kozia 3470 389 7 Ptasia Studnia 6283 352 8 Miętusia 10500 305 9 Czarna 6500 303,5 10 Siwy Kocioł 720 295 11 Studnia w Kazalnicy 1000 240 12 Zimna 4600 176 13 Pod Wantą (Litworowy Dzwon) 520 172 14 Małołącka 258 166 15 Zośka - Zagonna Studnia >450 163 16 Marmurowa 681 150,5 17 Miętusia Wyżnia 900 142 18 Naciekowa 1260 95 19 Lodowa Mułowa 400 69 20 Pod Dachem 104 66 21 Szczelina Chochołowska 2320 66 22 Psia 917 62 23 Magurska 1200 59 24 Kasprowa Średnia 150 54 25 Kasprowa Niżnia 3020 53 26 Lodowa Małołącka 360 53 27 Szara Studnia 125 50 28 Lejbusiowa 83 49 29 Koprowa Studnia 90 47 30 Mylna 1630 46 31 Śpiących Rycerzy 250 46 32 Jędrusiowa Dziura 120 46 33 Bystrej 1380 45 34 Bliźniacza Studnia 80 45 35 Komin w Ratuszu 70 44 36 Dziura 180 43 37 Studnia za Murem 122 43 38 Mroźna 571 42 39 Niebieska Studnia 75 42 40 Lodowa w Ciemniaku 390 42 41 Lodowa w Twardych Spadach 152 40 42 W Czubie Jaworzyńskiej 160 39 43 Wyżnia Litworowa 61 35 44 Dudowa Studnia 80 35 45 Kamienne Mleko 390 33 46 Tunel Małołącki 100 32 47 Zielone Kominy 60 32 48 Mnichowa Studnia Wyżnia 79 31 49 Komin w Kazalnicy 30 30 50 Górne Kominy 39 30 51 Studnia w Dziurawem 30 30 52 Studnia w Progu Mułowym 65 29 53 Przy Przechodzie 220 28 54 Dziurka w Trawce 179 28 55 Za Płytą (Dziura z Kośćmi Kozicy) 62 27 56 Pomarańczarnia 36 26 57 Śpiących Rycerzy Wyżnia 112 26 58 Zakosista 131 26 59 Poszukiwaczy Skarbów 330 30 60 Kasprowa Wyżnia 100 25 61 Tylkowa Szczelina 98 25 62 Lodowa Miętusia 84 25 63 Jasiowa Dziura 40 25

Jaskinie według długości 100 m lub więcej długości nr Nazwa jaskini długość deniw. 1 Wielka Śnieżna 23619 824 2 Śnieżna Studnia 12200 759 3 Wysoka - Za Siedmiu Progami 11660 435 4 Miętusia 10500 300 5 Bańdzioch Kominiarski 9550 562 6 Czarna 6500 303,5 7 Ptasia Studnia 6283 352 8 Zimna 4600 176 9 Mała w Mułowej 3760 555 10 Kozia 3470 389 11 Kasprowa Niżna 3020 53 12 Szczelina Chochołowska 2320 66 13 Mylna 1630 46 14 Bystrej 1380 45 15 Naciekowa 1261 95 16 Magurska 1200 59 17 Studnia w Kazalnicy 1000 240 18 Psia 917 62 19 Miętusia Wyżnia 900 142 20 Siwy Kocioł 720 295 21 Marmurowa 681 150,5 22 Mroźna 571 42 23 Pod Wantą (Litworowy Dzwon) 520 172 24 Zośka - Zagonna Studnia >450 163 25 Wodna pod Pisaną 450 26 Przeziorowa 420 18 27 Kalacka 405 19 28 Lodowa Mułowa 400 69 29 Lodowa w Ciemniaku 390 42 30 Kamienne Mleko 390 33 31 Lodowa Małołącka 360 53 32 Goryczkowa 351 23 33 Poszukiwaczy Skarbów 330 30 34 Małołącka 258 166 35 Śpiących Rycerzy 250 46 36 Nad Zagonem 240 19 37 Rybia 240 38 Przy Przechodzie 220 27 39 Piwnica Miętusia 196 16 40 Dziura 180 43 41 Dudnica 185 12 42 Dziurka w Trawce 179 28 43 Wodna pod Raptawicką 170 5 44 Dziura Wyżnia - Lisia 163 14 45 W Czubie Jaworzyńskiej 160 39 46 Ziobrowa 160 17 47 Lodowa w Twardych Spadach 152 40 48 Kasprowa Średnia 150 54 49 Raptawicka 150 15 50 Dziura nad Potokiem 150 51 Zakosista 131 26 52 Szara Studnia 125 50 53 Groby 125 4 54 Studnia za Murem 122 43 55 Jędrusiowa Dziura 120 46 56 Pod Okapem 120 21 57 Jaskinia Obłazkowa 120 5 58 Śpiących Rycerzy Wyżnia 112 26 59 Okna Zbójnickie Niżne 109 60 Mysia 108 61 Pod Dachem 104 66 62 Tunel Małołącki 100 32 63 Kasprowa Wyżnia 100 25 64 Pod Zamkiem 100 65 Zbójecka Dziura 94

Ogólne Informacje o Rejonie

Tatry Zachodnie to część masywu Tatr leżąca na zachód od przełęczy Liliowe. Zbudowana jest ona głównie z łupków krystalicznych oraz wapieni i dolomitów, które przecinają masyw Tatr Zachodnich kilkoma pasami o kierunku równoleżnikowym. Przykrywają one od północy krystaliczny trzon Tatr. Najwyższe szczyty wapienne - Czerwone Wierchy (Kopa Kondracka 2004, Małołączniak 2096, Krzesanica 2122 i Ciemniak 2096) ustępują wysokością najwyższym szczytom Tatr Zachodnich zaledwie o około 100-150 m (Bystra 2248, Starorobociański Wierch 2176). Pasy wapieni zostały przecięte kilkoma dolinami przebiegającymi z południa na północ, z których na szczególną uwagę zasługuje Dolina Kościeliska, w której intensywnie erodowanych ścianach znajduje się blisko połowa znanych jaskiń tatrzańskich. Rejon Czerwonych Wierchów obfituje w kotły polodowcowe, gdzie rozwinęły się na skutek odprowadzania wód polodowcowych systemy jaskiniowe o wybitnie pionowym charakterze. Większe systemy jaskiniowe występują również w masywie Kominiarskiego Wierchu, Giewontu i w Zawracie Kasprowym. Bardzo ciekawy jest problem Giewontu, gdzie mimo wybitnych predyspozycji terenowych nie są znane większe jaskinie. W drugiej wielkiej dolinie wapiennej Tatr Zachodnich - Dolinie Chochołowskiej znana jest jedynie jedna duża jaskinia.

Historia badań jaskiniowych w tym rejonie sięga początków XIX w, przy czym początek naprawdę intensywnej działalności datuje się na lata 20-te i 30-te XX-go wieku. Do lat 50-tych naszego wieku penetracja jaskiniowa ograniczała się do jaskiń leżących nisko i rozwiniętych generalnie poziomo, choć nie stroniono od pokonywania niewielkich przeszkód pionowych, jeśli już na nie natrafiono. Wśród nazwisk związanych z tym okresem należy koniecznie wymienić Mariusza Zaruskiego oraz braci Tadeusza i Stefana Zwolińskich.

Od początku lat 50-tych datuje się początek rozwoju taternictwa jaskiniowego z prawdziwego zdarzenia. Pionierskie w swym charakterze wyprawy krakowskiego Klubu Grotołazów do Jaskini Miętusiej zapoczątkowały fazę intensywnej eksploracji systemów pionowych, których otwory leżały wyżej niż sięgały zainteresowania przedwojennych grotołazów. W roku 1959 zakopiańczycy odkryli otwór Jaskini Śnieżnej, gdzie dość szybko osiągnięto głębokość -568 m. Stała się ona, jak też kilka innych (przede wszystkim Ptasia Studnia), odkrytych w podobnym czasie jaskiń, kolebką w pełni nowoczesnego Taternictwa Jaskiniowego, dorównującego najnowszym trendom światowym. Dzisiaj, choć podziemia Tatr są poznane dość dobrze w porównaniu z innymi rejonami krasowymi świata, trudno mówić o wyczerpaniu możliwości eksploracyjnych w polskich Tatrach. Co roku wyprawy grotołazów przynoszą wieści o nowych, często znacznych odkryciach, a na tatrzańskich mapach pojawiają się nowe, niejednokrotnie niemałe jaskinie. Można sądzić, że odkrycia byłyby dużo większe, gdyby nie to, ze uczestniczy w nich w sumie niewielka ilość osób.

POWRÓT WYŻEJ: tutaj możesz wrócić do menu opisów szczegółowych regionów.

POWRÓT NA STRONĘ TYTUŁOWĄ: tutaj możesz wrócić na stronę tytułową.

Ostatnia zmiana 2010.02.15