Jaskinia Głęboka

DŁUGOŚĆ:            175 m
GŁĘBOKOŚĆ:          16,5 m
WYSOKOŚĆ OTWORU:    ok.380 m n.p.m.
POŁOŻENIE OTWORU:   Podlesice, gmina Kroczyce, woj. śląskie;
                    Góra Berkowa.

PODSUMOWANIE: Jaskinia jest typowym pomnikiem ludzkiej bezmyślności. Spora jej część została zniszczona przez kamieniołom i prowadzone w nim prace, a szatę naciekową w pozostałej części zniszczyli szpatowcy. Mimo to postanowiono pokazywać turystom to co zostało i przygotowano ją do obsługi ruchu turystycznego. Dziś wynik tych przygotowań straszy rdzą i stwarza zagrożenie nadziania się na słupki przy upadku. Wyobrażenie o pierwotnym pięknie jaskini możemy jedynie mieć po zwiedzeniu malej salki za korytarzykiem Esso, która leży na dnie jaskini. Ale i tu - mimo ze trzeba się przeczołgać w ciasnocie parę metrów - dokonuje się zniszczeń. Odwiedzający tą jaskinie grotołazi, szczególnie w ostatnich latach, alarmują, iż coraz więcej jest śladów wycinania nawet przy pomocy piły co ciekawszych stalaktytów.

OPIS JASKINI: Do wewnątrz wchodzimy otworami położonymi w byłym kamieniołomie. Zaraz za prawym otworem (z resztką wbudowanej tu kraty) znajduje się rozległa, stromo opadająca w dół komora. Wzdłuż jej wschodniej ściany na stromiźnie wybudowano kamienne schodki prowadzące aż na dno. W przedłużeniu sali ku zachodowi odkryto pod koniec lat sześćdziesiątych ciasny i kręty korytarzyk zw. Esso, który doprowadza do niewielkiej komory. Jej dno zalega namulisko gliniaste i spore głazy. Sklepienie zaś pokrywają gęsto nacieki, najczęściej stalaktyty, o ciekawej i różnorodnej kolorystyce.
Za otworem lewym - kilkunastometrowy korytarz doprowadza do otworów w leju po przeciwnej stronie wzgórza, rozkopanych przez szpatowców. Korytarz ten zatrącił mikroklimat typowy dla jaskiń, jest suchy i zakurzony na skutek silnego przeciągu, a dno w nim pokryte jest w większości suchymi liśćmi. Obie części jaskini łączy wąski korytarzyk.
Szata naciekowa jaskini, niegdyś bogata, uległa zniszczeniu w wyniku eksploatacji kalcytu. Podkreśla to K. Kowalski już w 1948, stwierdzając, że jaskinia "w obecnym stanie nie zasługuje już (...) na ochronę".
Dno jaskini w większości zalega gruz, będący pozostałością po pracach górniczych, w niektórych miejscach występuje na dnie piasek i glina.

HISTORIA POZNANIA: Próżnia ta została odkryta ok. 1942 roku podczas eksploatacji kamienia. Zachowane w kamieniołomie fragmenty ścian jaskini wskazują, że w miejscu obecnego wyrobiska znajdowały się korytarze. W jaskini eksploatowano kalcyt, co stało się bezpośrednią przyczyną zniszczenia szaty naciekowej. Z początkiem lat siedemdziesiątych przystosowano jaskinię dla ruchu turystycznego, budując schodki i balustrady, z których obecnie pozostały tylko szczątki. Zinwentaryzowana wg stanu z roku 1948 przez K. Kowalskiego; powtórnie - z uwzględnieniem późniejszych odkryć - przez K. Mazika w roku 1979. Niewielkie nowe partie o długości 15 m zostały zinwentaryzowane w 1996 roku.

BIBLIOGRAFIA:

M. Szelerewicz i A. Górny, Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej, Wyd. PTTK "Kraj" Warszawa-Kraków 1986.
M. Pawelczyk, Jaskinia Głęboka - "Myty Ciąg", Jaskinie Wyżyny Informator, nr 15 marzec-kwiecień 1997.

POWRÓT WYŻEJ: tutaj możesz wrócić do spisu jaskiń jurajskich.

POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ: tutaj możesz wrócić na stronę tytułową.

Ostatnia zmiana 1998.03.02