DŁUGOŚĆ 2230 m GŁĘBOKOŚĆ 69 m (-37 , +32) WYSOKOŚĆ OTWORÓW 800, 807 m n.p.m. POŁOŻENIE OTWORU Góra Stroma, Kletno, gm. Stronie Śląskie (Masyw Śnieżnika, Ziemia Kłodzka)
PODSUMOWANIE: Jaskinia słusznie uchodzi za najpiękniejszą jaskinię Polski. Urozmaicenie i bogactwo form naciekowych w połączeniu z śmiałym "jaskiniowym" charakterem próżni, jako jedyne w Polsce pozwala konkurować tej jaskini z obiektami zagranicznymi. Środkowe piętro jaskini udostępnione jest dla masowego ruchu turystycznego, a jaskinia jest dobrze znaną atrakcją turystyczną.
OPIS JASKINI: Główne wejście do jaskini znajduje się na terenie nieczynnego kamieniołomu w specjalnie dla tego celu wybudowanym budynku, w którym mieści się niewielka wystawa poświęcona jaskini i skromne zaplecze turystyczne. Otwór prowadzi do środkowego piętra jaskini, całkowicie udostępnionego dla ruchu turystycznego. Dolne piętro połączone jest z środkowym przez Wielką Szczelinę znajdującą się we wstępnej części jaskini. Jest ono znacznie obszerniejsze od piętra środkowego. Posiada równie bogatą szatę naciekowa. Przez część korytarzy płynie woda pochodząca zarówno z położonej nieco w górę potoku strefy ponorów, jak też i z wody opadowej. Cała jaskinia jest bardzo wilgotna, licznie występują jeziorka i przepływy wody. Stwierdzono połączenie jaskini z rozległym systemem hydrologicznym, który odprowadza wodę pod masywem na czeską stronę granicy. Nacieki ciągle znajdują się w fazie przyrastania. Temperatura powietrza w jaskini wynosi ok. 6 stopni Celsjusza. Zobacz też opis jaskini na "Stronie Strońskiej".
OPIS TRASY TURYSTYCZNEJ:
Jaskinia czynna jest od 9.00 do 16.40, z wyjątkiem poniedziałków.
Przerwa w okresie zimowym, a także 7-10 dni na początku września. Przez środek jaskini
prowadzi betonowa ścieżka turystyczna, w kilku miejscach, aby usprawnić ruch przebito
sztuczne sztolnie. Cała część turystyczna jest oświetlona. Długość trasy turystycznej
wynosi ok. 250 m, zwiedzanie trwa ok. 40 minut.
Z budynku wejściowego przez śluzę (podwójne metalowe drzwi) przechodzimy do wnętrza jaskini.
Z platformy przechodzimy mostkiem nad Wielką Szczeliną, z której dna prowadzą korytarze do
dolnych części jaskini. Przechodzimy w prawo pod górę do Salki nad Progiem położonej blisko
powierzchni. Dalej idziemy w dół do Sali Lwa Jaskiniowego. Sala ta była niegdyś prawie
całkowicie wypełniona namuliskiem zawierającym bardzo liczne kości zwierząt. W bocznej części
zabezpieczono dla turystów profil namuliska. Następnie szlak skręca w lewo i przechodzi do
Sali Kuny również niegdyś wypełnionej namuliskiem po strop. Następnie osiągamy wysoki
Korytarz Człowieka Pierwotnego (to tylko nazwa; śladów pobytu człowieka w jaskini nie
stwierdzono) o dnie wypełnionym namuliskiem. Prowadzi on do zawaliska, po którego rozkopaniu
osiągnięto obecne drugie wyjście. My przechodzimy Korytarza Mis Martwicowych o pięknie
wykształconych formach nacieków, w wilgotnych okresach napełniającego się wodą.
Tędy niegdyś prowadziła droga w głąb jaskini. My idziemy dalej sztucznym
tunelem do Korytarza Stalaktytowego Występuje tutaj bogactwo przeróżnych nacieków.
Z Korytarza Stalaktytowego przechodzimy na taras w największej sali tej części jaskini
- Sali Pałacowej której nazwa pochodzi od przepięknej szaty naciekowej. Z lewej
mijamy 8 metrowej wysokości wielką kaskadę naciekową, spływająca z komina prowadzącego do
fragmentów górnego pietra jaskini. Idziemy w prawo podziwiając liczne piękne formy nacieków.
Dochodzimy do Korytarza Wodnego, po czym sztucznym tunelem przechodzimy do końcowej
części Korytarza Człowieka Pierwotnego i do śluzy wyjściowej.
HISTORIA POZNANIA: Otwór jaskini został odsłonięty w wyniku eksploatacji marmurów w październiku 1966. Pierwszej penetracji dokonał zespół kierowany przez M. Pulinę i M. Ciężkowskiego. Do konca 1966 odkryto ok. 200 m korytarzy. 3.12.1967 zespół A. Piesiewicz, M. Pulina, T. Wiszniowska odkrywa najważniejsze ciągi środkowego poziomu i długość jaskini osiąga 400 m. W latach 1968 i 1969 przy udziale grotołazów z AKT Wrocław odkryto kolejne partie i w 1971 długość wzrosła do 800 m. W styczniu 1972 J. Biedroński, Z. Dumański, K. Łukasiewicz, J. Panek, M. Pulina i J. Sądej odkrywają 1000 m korytarzy dolnego pietra. W późniejszym okresie w jaskini działali członkowie kilku klubów (Sekcja Speleologiczna PTTK Stronie Śląskie, SG AKT Wrocław, Speleoklub Dąbrowa Górnicza, Speleoklub Warszawa) dokonali kolejnych mniejszych odkryć w wyniku których jaskinia osiągnęła obecna długość.
BIBLIOGRAFIA:
PS: Z przykrością zauważamy, że w odróżnieniu od np. Czech czy Słowacji grotołazi zrzeszeni w klubach nie otrzymują na zwiedzanie nawet minimalnej zniżki, a po zadaniu pytania na ten temat pracownicy stroją sobie z nich kiepskie w smaku żarty.
 |
||
 |
 |
|
 |
 |
|
 |
||
POWRÓT WYŻEJ:
tutaj możesz przejść do spisu jaskiń Sudetów i Gór Świętokrzyskich.
SPIS JASKIŃ TURYSTYCZNYCH:
tutaj możesz przejść do listy turystycznych jaskiń Polski.
POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ:
tutaj możesz wrócić na stronę tytułową.
Ostatnia zmiana 2009.03.16
