Jaskinia Szkieletowa

DLUGOSC:            110 m.
DENIWELACJA:        19 m (-16, +3).
WYSOKOSC OTWORU:    ok. 300 m npm.
POLOZENIE OTWORU:   Roznow, Skalki Roznowskie, Gmina Grodek n / Dunajcem.

PODSUMOWANIE: Otwor znajduje sie w srodkowej czesci odsloniecia, na przeciw SE, okazalego otworu Jaskini Tunelowej. Jest usytuowany na wysokosci 8 m od podstawy Sciany za Przelazem. Dojscie trawersem z przyleglej skalki (Turnia nad Przelazem) dlugosci 8 - 10 m (trudnosci IV).

OPIS JASKINI: Otwor stanowi waska, pionowa szczelina w dnie ktorej zaklinowany jest duzy blok skalny. Wysokosc otworu wynosi okolo l m. Jaskinia rozpoczyna sie waska miejscami zaciskowa szczelina, ktora schodzimy na glebokosc 9 m. Po przejsciu niskiego przelazu i przetrawersowaniu studzienki wychodzimy na zlomowisko utworzone z duzych blokow skalnych. Ze zlomowiska do gory wznosi sie ciag do najwyzszego punktu jaskini. Wspinamy sie (III) po brzegu duzych, zsunietych w szczeline blokow skalnych. Ze zlomowiska w dol 4,5 m studzienka dostajemy sie do salki o piaszczysto - gruzowatym dnie. Stad waska szczelina, lekko do gory przedostajemy sie salki o niskim stropie. Po przeciwnej stronie salki przelazem przechodzimy do szczeliny, ktorej strop (utworzony z zaklinowanych blokow) zaczyna sie wznosic. Przekraczamy studzienke (3 m glebokosci) i dochodzimy nad krotka pochylnie, by po zejsciu nia zaraz podejsc pod kolejne spietrzenie blokow skalnych. W najwyzszej czesci spietrzenia utworzyla sie salka (Sala ze Stalaktytami), w ktorej spotykamy niewielkie nacieki (trzy stalaktyty dlugosci do 3 cm). Z salki stroma pochylnia schodzimy nad studzienke (4 m glebokosci). Pochylnia na dnie studzienki sprowadza do bardzo waskich, prawie prostopadlych wzgledem siebie szczelin (zacisk Z III). W stropie tych szczelin sa zaklinowane bloki skalne i mniejszy rumosz. W gornej czesci pochylni, na dnie 4 m glebokosci studzienki, znajduje sie nastepna studzienka 1,4 m gleboka i waska (Z I). Schodzimy nia do waskiego, poziomego przelazu, ktorym dochodzimy do salki z duzym blokiem zaklinowanym miedzy scianami. Jest to aktualnie najnizszy punkt jaskini.
Jaskinia powstala na jednej szczelinie o szerokosci do l m. Utworzyla sie w piaskowcach dolnych warstw istebnianskich. Dno pokryte gruzem i wiekszymi glazami, gdzieniegdzie piasek.
Jaskinia jest bardzo sucha, wnoszacy sie pyl utrudnia oddychanie. Swiatlo siega we wstepne partie do zaciskowej szczeliny. Wystepowanie flory nie bylo obserwowane. Stwierdzono wystepowanie dwoch gatunkow nietoperzy: podkowca malego (Rhinolophus hipposideros) - do 6 osobnikow (15 lutego 1993 r.) i podkowca duzego (Rhinolophus ferrumequinum) - l osobnik (8 marca 1993 r.) Wystepuja rowniez liczne pajaki i motyle. Podczas wejscia w lutym 1996 r. stwierdzono rowniez obecnosc lisa (w rejonie zlomowiska). W rejonie przyotworowym podczas pierwszych penetracji jaskini znaleziono liczne szkielety m.in. gryzoni i wezy.

HISTORIA POZNANIA: Jaskinia zostala zlokalizowana podczas wspinaczek czlonkow Sadeckiego Klubu Taternictwa Jaskiniowego. 18 pazdziernika 1987 r. P. Rams zszedl na glebokosc 14 m oraz wspial sie do najwyzszego jej punktu. Dalsza eksploracje przeprowadzili R. Baran i E. Borek dochodzac do najdalszego punktu jaskini. Zinwentaryzowana zostala 22 listopada 1987 r. i 12 grudnia 1987 r. przez A. Antkiewicz - Hancbach oraz P. Rams i E. Wanczyk (Sadecki Klub Taternictwa Jaskiniowego). Plan i przekroj rozwiniety opracowala A. Antkiewicz - Hancbach.

BIBLIOGRAFIA:

  1. Tomasz Mleczek, "Jaskinia Szkieletowa" - Jaskinie Polskich Karpat Fliszowych, tom 2 - pod red. Mariana Puliny, PTPNoZ, Warszawa 1997.
  2. Tomasz Mleczek, Nowe partie w Jaskini Szkieletowej, Strona Speleoklubu DÍbica

POWROT WYZEJ: tutaj mozesz wrocic na poprzednia strone.

POWROT NA STRONE GLOWNA: tutaj mozesz wrocic na strone tytulowa.

Ostatnia zmiana 2000.01.25.